Even voorstellen

Het valt me niet mee om aan deze pagina zinvolle woorden te geven.
Iedere eerdere poging daartoe ontaardde in holle frasen die op geen enkele manier recht deden aan dat wat tot uitdrukking gebracht wilde worden. Het leven is een prima leermeester. Het schenkt je, als de vaart er een beetje uit is en de denkbeeldige mist om je heen is opgetrokken, inzichten die ons al eeuwen ter beschikking staan middels de oude geschriften, door wat belangrijke leermeesters (Boeddha, Jezus) ons hebben nagelaten, maar ook door dat wat heden ten dage in toenemende mate wordt doorgegeven door tal van leraren en leraressen en niet te vergeten door de wetenschap (w.o. de kwantumfysica).
Diploma’s passen in het beeld dat wij erop nahouden van ‘opgeleid zijn, kennis hebben en dragen.’ Dus zit je bij een ‘leraar’ die lid is van de Vereniging Yogadocenten Nederland wel goed, zou je zeggen.
Zo ervaar ik het niet. Bij yoga wordt weliswaar kennis overgedragen, maar het gaat voornamelijk om de ‘eigen’wijsheid. Die komt vanuit het hart en is voor mij synoniem aan liefde.
Voorheen dacht ik – zoals ik dat 39 jaar gewend was geweest als leraar BaO – kennis te moeten overdragen. De laatste jaren ben ik eens wat beter gaan kijken naar hoe de maan dat doet, en dan bedoel ik de wijze waarop de maan IS. Die ontvangt het licht van de zon en geeft dat moeiteloos en onbaatzuchtig terug aan het heelal.
De maan doet wat hij moet doen. Hij kent geen ‘ik’ dat de vruchten van zijn ‘schijnen’ opeist.
Vanuit dit beeld krijgen de lessen vorm. Ik moedig een ieder aan deel te nemen aan het zoeken naar geestelijke waarheid, niet door klakkeloos aan te nemen wat in de lessen aan de orde komt, maar door het zelf te onderzoeken. Immers ‘de ware vorm der Waarheid kan men slechts leren kennen door zijn bodhacaksusa (klare, heldere oog van het verstand) en niet door (tussenkomst van) iemand anders; de ware vorm van de (volle) maan moet men alleen leren kennen door middel van zijn eigen ogen, hoe kan ze gekend worden door tussenkomst van een ander?’ (Śrī Śaṅkarācārya, Vivekacūḍāmaṇi, 54)

augustus 2019

Ik ben Rini, inmiddels gepensioneerd na werkzaam te zijn geweest in het onderwijs en in de gezondheidszorg.
Door mijn interesse in de ayurveda ben ik de opleiding tot massagetherapeut gaan volgen bij Robert Persaud aan de Hogeschool voor Ayurveda en heb deze in 2013 afgerond.
Sinds die tijd masseer ik óf alleen, maar het liefst samen met mijn partner Hans, die samen met mij de opleiding heeft gevolgd.
De 4-handenmassage, zoals deze klassiek nog wordt gegeven in landen als Zuid-India en Sri Lanka heeft namelijk meerwaarde door het harmonieus behandelen van de beide lichaamshelften.
Bij onze massages worden warme kruidenoliën gebruikt, die we op ieders persoonlijke constitutie afstemmen. Daarnaast zetten we zgn. therapeutische oliën  in bij specifieke lichamelijke en/of geestelijke problemen. In de afgelopen jaren heb ik meerdere lezingen en workshops gevolgd, waardoor ik tijdens de massage ook verscheidene marmapunten extra aandacht kan geven.

LEVEN IS LIEFDE IN ACTIE